Cele Towarzystwa Uniwersyteckiego
Fides et Ratio

Towarzystwo Uniwersyteckie FIDES ET RATIO ma na celu promocję idei jedności nauki i wiary, poszukiwań naukowych i kontemplacji, a także integrację środowisk akademickich, naukowych, twórczych i społecznych wokół wartości chrześcijańskich. Skupia pracowników nauki, działaczy społecznych, artystów mieszkających w kraju i za granicą, tych, dla których wartości chrześcijańskie są drogowskazem w życiu osobistym, zawodowym i społecznym.

Stowarzyszenie czerpie idee z Encykliki Ojca św. Jana Pawła II FIDES ET RATIO - począwszy od metafory dwóch skrzydeł – wiary i rozumu, aż do odkrywania, że trwałym fundamentem, na którym warto budować życie osobiste i społeczne jest Bóg. Zadaniem członków jest zgłębianie przesłania zawartego w encyklice, a także papieskiego nauczania dotyczącego poszukiwania prawdy, zasad budowania relacji międzyludzkich, społecznych.

Cele te Towarzystwo pragnie realizować poprzez oragznizowanie sesji, sympozjów, konferencji, spotkań, dyskusji, czy też poprzez publikacje, a także poprzez wspieranie różnego typu inicjatyw służących budowaniu cywilizacji miłości.

Fundamentem działań Towarzystwa ma być poszukiwanie prawdy1.Papież Jan Paweł II określił człowieka jako tego, który szuka prawdy (FeR, 28). Pisze On, że powołaniem człowieka jest dążenie do prawdy2Ważne jest tu szczególnie dążenie człowieka do tej prawdy, która przekracza jego samego3 (FeR, 5).

Istotnym zadaniem Towarzystwa FIDES ET RATIO jest także podejmowanie i promowanie takich działań, które służą pogłębianiu relacji z innymi, relacji opartych na prawdzie, wolności, szacunku, miłości, życzliwości, braterstwie4.

W naszym przesłaniu szczególne ważne staje się poszanowanie wolności osoby, tak istotne w czasach, w których często nie tylko inni ludzi niszczą ludzką wolność, ale człowiek sam niszczy swoją wolność, czy daje się zniewalać. Tymczasem człowiek nie może oprzeć swojego życia na niepewności bądź kłamstwie, gdyż „takie życie byłoby nieustannie nękane przez lęk i niepokój” (FeR, 28).

W naszych postawach, działaniach staramy się przekazywać prawdę, że wolność jest nieodzownym warunkiem rozwoju człowieka, jego działania, jego wiary. Tylko będąc wolnym człowiek może być w pełni sobą i w pełni osobą. Akt wiary jest zasadniczym wyborem w życiu człowieka, to w nim wolność dochodzi do pewności prawdy.

W swoich działaniach skierowanych do ludzi młodych Towarzystwo FIDES ET RATIO pragnie wspierać młodych w odkrywaniu dróg prowadzących do prawdziwego szczęścia5. Jest rzeczą konieczną, aby wartości, które człowiek w życiu wybiera i do których dąży były prawdziwe, ponieważ tylko dzięki prawdziwym wartościom człowiek może stawać się lepszy, rozwijając w pełni swoją naturę.

Ojciec św. Jan Paweł II podkreśla w Encyklice FIDES ET RATIO potrzebę sensu, jaką człowiek bardzo mocno odczuwa w swoim sercu. A więc ważnym celem Towarzystwa jest także pomoc w odnajdywaniu odpowiedzi na najważniejsze pytania: Kim jestem? Jaki jest sens i cel życia? Po co żyję ? Od odpowiedzi na te pytania zależy kierunek, jaki każda osoba nada swojemu życiu.

Ważnym zadaniem Towarzystwa jest także krzewienie polskich tradycji patriotycznych i solidarności społecznej.

Jedynym z ważnych zadań Towarzystwa Uniwersyteckiego FIDES ET RATIO jest stanie się duchowym zapleczem powstawania Świątyni Bożej Opatrzności, będącej wypełnieniem zobowiązań naszych Praojców sprzed ponad 200 laty. Towarzystwo Uniwersyteckie FIDES ET RATIO pragnie przede wszystkim włączyć się w budowę duchowego zaplecza Świątyni - w sercu każdego z nas. Głęboko wierzymy, że ofiarowanie akich darów jak modlitwy, cierpienia, umartwienia, samotności, bólu niezrozumienia, a więc darów składanych Panu Bogu w intencji budowy, zaowocuje darem pięknej Świątyni Wotum Narodu Polskiego, będącej nie tylko spełnieniem moralnych zobowiązań naszych Praojców, ale wyrazem wdzięczności za dar wiary i szczególną obecność Opatrzności Bożej w naszych dziejach, a także podziękowaniem za dar Jana Pawła II oraz za opiekę nad nami w codziennym naszym życiu.

Przesłanie Towarzystwa FIDES ET RATIO jest skierowane nie tylko do naukowców, ale i do twórców. Środowiska twórcze odrywają ważną rolę w kształtowaniu naszej rzeczywistości6. Przesłanie dotyczące wspólnego budowania lepszego świata, świata pokoju, miłości, przebaczenia, Towarzystwo kieruje także do działaczy społecznych i do wszystkich tych, których fascynuje poszukiwanie prawdy i jej wspieranie, promowanie dobra, do tych wszystkich, którzy pragną, aby w budowaniu cywilizacji miłości unosiły ich dwa skrzydła - wiary i prawdy.

Nikomu nie powinno być obojętne, czy wiedza, którą posiada jest prawdziwa (FeR, 25). Św. Augustyn, przytaczany w encyklice przez Ojca Św. napisał: „Wielu spotkałem takich ludzi, którzy chcieliby oszukiwać, ale takiego, który chciałby być oszukiwany, nie spotkałem.”
Ważne jest to, że człowiek zawierza wiedzy zdobytej przez innych. I tu podstawą staje się zaufanie do drugiego człowieka, zaufanie do rodzica, który przekazuje wiele prawd, do nauczyciela, wychowawcy, naukowca. W tym zaufaniu człowiek odnajduje pewność i bezpieczeństwo. Człowiek ufa prawdzie, którą ukazuje mu druga osoba (FeR, 32). Rozważania te zwracają uwagę na ogromną rolę prawdziwości przekazu, nie fałszowania rzeczywistości. To, co jest tak ważne to odpowiedzialność każdej osoby za każdą głoszoną prawdę.
Ojciec Św. pisze, że „prawda jawi nam się jako bezinteresowny dar, który pobudza do myślenia i domaga się, by przyjąć ją jako wyraz miłości”. Wiara wkracza nie po to, aby pozbawić rozumnego człowieka autonomii, czy ograniczyć ludzką przestrzeń działania, ale wiara uzmysławia człowiekowi działanie Boga. Ojciec Św. zwraca uwagę na wspaniałą „księgę natury”. Odczytując ją możemy dojść do poznania jej Stwórcy.
Bardzo głęboka myśl Ojca św. zawarta w tej encyklice dotyczy relacji z innymi. „Człowiek odkrywa ze zdumieniem, że żyje w świecie i jest związany z innymi istotami podobnymi sobie, z którymi łączy go wspólne przeznaczenie” (FeR, 4). „Człowiek potrafi zrozumieć siebie jako „byt w relacji”: w relacji z sobą, z narodem, ze światem i z Bogiem” (FeR, 21).
Ojciec św. Jan Paweł II napisał: „podejmując bowiem działanie etyczne i postępując zgodnie ze swoją wolną i prawidłowo ukształtowaną wolą, człowiek wchodzi na drogę wiodącą do szczęścia i dąży do doskonałości.” (FeR, 25).
Jan Paweł II napisał w encyklice FIDES ET RATIO, że dzisiaj „literatura, muzyka, malarstwo, rzeźba, architektura i wszelkie inne wytwory ludzkiej inteligencji stały się środkami wyrażania niepokoju, który skłania człowieka do nieustannych poszukiwań” (FeR, 24).