BUDOWA ŚWIĄTYNI BOŻEJ OPATRZNOŚCI

Filmy prezentujące aktualny stan budowy Świątyni można zobaczyć na stronie:

http://www.stowarzyszeniefidesetratio.pl/budowa.html

 

Ideę wypełnienia zobowiązań naszych Praojców podjął na nowo w końcu lat 90. XX wieku Ks. Kard. Józef Glemp, Prymas Polski. W roku 1998 Sejm zdecydowaną większością głosów przyjął uchwałę w sprawie budowy Świątyni Opatrzności Bożej. Parlament przyznał w niej, iż:

„Sejm III Rzeczypospolitej uważa, że śluby złożone przed dwustu laty naród powinien wypełnić”

a świątynia będzie

„wotum narodu za Konstytucję 3 maja, odzyskanie wolności w 1989 r, 20 lat pontyfikatu Jana Pawła II oraz 2000 lat chrześcijaństwa.”

 

W styczniu 2002 roku Ksiądz Prymas wybrał projekt Świątyni autorstwa architektów Wojciecha i Lecha Szymborskich z zespołem. Świątynia zaprojektowana została na planie krzyża greckiego, z czterema wejściami, zwieńczona kopułą z krzyżem.




Wznoszenie Świątyni popierał Jan Paweł II. W czasie pielgrzymki w 1999 roku, podczas celebry na placu Piłsudskiego, poświęcił kamień węgielny, który został wmurowany dokładnie w tym miejscu, gdzie ma stanąć ołtarz.

Ojciec Św. powiedział wtedy:

„Niech ta świątynia stanie się miejscem szczególnego dziękczynienia za wolność Ojczyzny. Modlę się, by żadne bolesne doświadczenie już nie zakłóciło tego dziękczynienia, z którym czekamy prawie 200 lat.”




 

Kamień węgielny, poświęcony przez Ojca Świętego Jana Pawła II, składał się z kamienia pochodzącego z pierwszej budowy z 1792 roku, z fragmentu zburzonej i odbudowanej warszawskiej katedry św. Jana Chrzciciela oraz z cząstki kamienia z Jasnej Góry.

Budowę rozpoczęto w 2003 roku.

W realizowanym projekcie Świątyni dużą rolę odgrywa światło przenikające do wnętrza Świątyni od kopuły aż po posadzkę kościoła. Światło przenika także do wewnątrz poprzez skośne filary zbiegające się centrycznie łącząc się z promieniami światła wpadającego przez świetlik, który otwiera kopułę na niebo. Projektując taką zasadę kompozycji autorzy projektu starali się poprzez światło wyrazić oddziaływanie czuwającej nad nami Bożej Opatrzności.

Nad nawą boczną, okalającą pierścieniem nawę główną, zlokalizowano Muzeum Jana Pawła II i Księdza Kardynała Wyszyńskiego. Z poziomu Muzeum zaprojektowano wyjście na taras widokowy wokół kopuły.

 

PODSTAWOWE GABARYTY ŚWIĄTYNI

  • 75,0 m
  • 28,0 m
  • 32,0 m
  • 54,0 m
  • 46,0 m

 

Pod nawą główną umieszczono kościół dolny. Tu także znajduje się symboliczny grób Jana Pawła II.


W podziemiach znajduje się sepultorium - miejsce spoczynku zasłużonych Polaków.

Wybudowane już zostały filary w górnej części Świątyni.



Mimo poparcia Ojca Św., Kościoła w Polsce i władz państwowych budowa świątyni napotykała wiele przeszkód. Okazało się, że choć w wypełnienie zobowiązań Praojców mieli włączyć się wszyscy Rodacy, to jednak ciężar finansowy inwestycji spoczął głównie na barkach archidiecezji warszawskiej.

W 2007 roku Ksiądz Arcybiskup Kazimierz Nycz ustanowił Dzień Dziękczynienia, który stał się zachętą do włączenia się wszystkich Rodaków w wypełnienie zobowiązań naszych Praojców. Ks. Arcybiskup pisał wtedy w Liście pasterskim:

Trzydzieści lat temu na stolicy Piotrowej w Rzymie zasiadł polski Papież. Rok później w czerwcu wołał w Warszawie: „Niech zstąpi Duch Twój o Panie i odnowi oblicze tej ziemi”. Obudził nadzieję i narodziła się „Solidarność”, aż w końcu nadszedł czerwiec 1989. Dziewiętnaście lat temu Polska odzyskała w pełni swoją wolność. Dzięki Opatrzności Bożej stało się to, co wydawało się niemożliwe. Jan Paweł II bez zbrojnych hufców i armii zmienił oblicze świata. Wiele osób, pokoleń walczyło o wolną i niepodległą Polskę. Teraz my dopiero możemy się nią cieszyć.

Dlatego podziękujmy dziś Opatrzności Bożej, za ten niezwykły dar wolności, za wszystkich tych, którzy oddali za nią życie i zdrowie. Niech Dzień Dziękczynienia stanie się także naszym duchowym wotum wdzięczności za niepodległość i wolność każdego z nas. Niech będzie trwałym dziełem budowanym nie na piasku, ale na skale, na nieprzemijających fundamentach miłości i wdzięczności.

Od kilku lat na Polach Wilanowskich powstaje Świątynia Opatrzności Bożej, wotum obiecane przez Polski Sejm Czteroletni w 1792 roku. W jej wnętrzu mają znaleźć się ołtarze i kaplice oraz miejsca obrazujące najważniejsze momenty naszej historii – chrzest Polski, obronę Częstochowy, powstania narodowe, cud nad Wisłą, męczeństwo i hekatombę okupacji, Katyń, powstanie warszawskie. Ostatnia kaplica poświęcona będzie Janowi Pawłowi II, Prymasowi Tysiąclecia kard. Stefanowi Wyszyńskiemu i „Solidarności”.

Pragniemy, aby świątynia ta mogła stać się Sanktuarium Pamięci Narodowej, wotum Opatrzności Bożej za dar wolności, ale także naszym wyrazem pamięci i dziękczynienia za polskich świętych i miliony polskich bohaterów – znanych i nieznanych. W Centrum Opatrzności Bożej, w obrębie którego znajduje się świątynia, powstanie także niezwykłe muzeum Jana Pawła II i Prymasa Tysiąclecia, a w podziemiach krypta – Panteon Wielkich Polaków.